قصيده--- من وحى الصورة
كانت معايا من ساعة
ومنوره بضحكتها
والدنيا مش سايعاها
فرحانه بكره دخلتها
ودالوقتى باخد عزاها
وقاعد بشرب قهوتها
واتارى الدنيا ساعة
خلصت عندى بموتها
ودموعى فى عينى يا جماعة
مش عارف اسكتها
شايفها فى الولاعة
فى كل حاجه برائتها
ده حتى دخان السيجارة
طالع يرسم صورتها
بقلمى--- احمد باشا
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق